Bonjour mes amis!

Ojeeeeee, heb nu toch wel heeel erg mijn lieve weblog verwaarloosd. Maar ik zal hem deze keer met alle liefde volschrijven ^^
Nou, 11 mei, waar was ik gebleven. Er is weer vanalles gebeurd… teveel om te vertellen eigenlijk. Maar ik zal mijn best doen het zo kort mogelijk te houden (ahum).
Fabien is de laatste tijd een grote deugniet (ok mama, volges mich mosse noen best lachen). Hij verstopt knakworsten in de pannenlade, poept weer in zijn broek, plaste er vandaag zelfs in (dit gaat als volgt: inge ik ga nu naar de badkamer en je mag écht niet komen kijken.. Fabien heb je weer in de broek gepoept.. nee hoor!... jawel, ik zie het aan je gezicht… *pruillip* ja maar aan niemand vertellen he), legt een sprei over het gezicht van opa tijdens zijn middagdutje etc. Soms word ik een beetje gek van ‘m. Caroline is een paar maanden geleden door een teek gebeten, waardoor ze de ziekte van Lyme heeft opgelopen. Maar met medicatie is dit goed te verhelpen.
Laatst was de moeder van Francis bij ons op bezoek. Kleine, bijdehante oma, maar ik vond haar wel cool. Ik heb heel erg moeten lachen om haar. Ze vond me geknipt om in Inspektor Derrick te spelen als een van zijn liefjes... okeeeeej… en wie is dat? Nja, ik heb wel Duitse roots en aangezien iedere fransoos denkt dat ik Duits ben, kan ik me er nog wel in vinden ^^.

Heb laatst samen met Mirjam ‘Coco avant Chanel’ gezien. In Frankrijk was hij 22 april al uit ;) Ik vond het niet zo’n geweldige film. Wel mooi, mooie muziek ook, maar liefde bleek toch iets belangrijker te zijn dan haar idee over vrouwenkleding.

Met hemelvaart had ik met Donjali afgesproken. We hebben cider gehaald, panach’, aardbeien, slagroom en beignets. In Parc de Bercy hebben we gerelaxed =) ’s Avonds gingen we bij een crêperie eten. Voor ons was een straat die zich op een gegeven moment splitste. En midden in de punt van die splitsing stonden drie auto’s geparkeerd, midden op straat dus eigenlijk. Kregen natuurlijk een boete. Hoe haalt iemand het in zijn franse kop om midden op de straat te parkeren als hij gaat uiteten?!  I guess that’s France.

Verder is het hier echt lente! Een beetje het weer als in Nederland, maar ik vind Parijs prachtig in de lente! Ben ook regelmatig te vinden in de parken, daar geniet ik van.

Fabien heeft een nieuwe hype: garen. Hij maakt er heel veel knopen in, hangt onder aan het touwtje een speeltje en heeft zo een machine gecreëerd. Dan takelt hij dat speeltje op en dan heeft hij de tijd van het leven. Overal vind je het garen. Maar dit bengeltje amuseert zich met alles. Ik vond laatst een truitje van me in de was. Ik dacht: hè dat heb nog helemaal niet gedragen :s. Bleek het achteraf tussen het speelgoed te hebben gelegen van Fabien. Maar hij kan ook enorm schattig zijn. Hij kwam een zondagochtend heel stilletjes op mijn kamer (weliswaar 7 uur^^) en met zijn doudou naast me liggen onder de deken. Zo hebben we tien minuutjes gelegen en ben ik zijn ontbijt gaan bereiden. Toen ik klein was deed ik dat ook altijd bij papa en mama met Annet en Erik. Lagen we met z’n vijven in bed hihi. Nostalgie nostalgie…

Twee zondagen geleden ben ik met Donjali naar Jardin des Plantes gegaan. We hadden vier flesjes bier gehaald, maar hadden geen flessenopener. Wat een geluk dat Donjali een handige tante is, want ze opende ze ‘flop’ in no time met haar aansteker. R-E-S-P-E-C-T zeg ik! Het lijkt alsof we een beetje alcoholisten zijn (cocktails vinden we de laatste tijd ook heel lekker), maar we matigen hoor ;) We zijn ook naar het Museum National d’Histoire Naturelle geweest. Grote zaal met alleen maar skeletten en organen op sterk water. Een gigantische walvis gezien, schrok ik wel van.. ’s Avonds hebben we een heerlijke Apple Mojito gehad in de buurt van Les Halles. Fransen zijn geen echte bierdrinkers, maar er was dus een café ‘Bears den’ (nee geen spelfout) waar alleen maar mannen stonden. Donjali wilde er voor de grap bij gaan staan, maar dat vond ik een beetje eng. Ik heb overigens nog geen enkele Française bier zien drinken. Vrees toch dat het alleen maar is weggelegd voor de stoere Nederlandse vrouwen onder ons ^^

Ik heb vorige week een heeeerlijke crêpe gegeten met jawel caramel! Donjali en ik wilden naar allerlei musea gaan, maar hadden er niet bij stilgestaan dat die vaak dicht zijn op dinsdag :s Wat is dan de beste oplossing? Profiteren van de culinaire hoogstandjes die Parijs te bieden heeft. We liepen door de Marais (mijn favoriete wijk) en opeens zat er zo’n man buiten op een stoel.. laat die vol een scheet!! Het ergste was ook nog dat hij een beetje omhoog ging om de lucht vrij te laten! Sorry, ik vertel dit een beetje ranzig, maar was het ook ^^

Vorige week woensdag heb ik Fabien leren fietsen. Hij had het al heel erg lang niet meer gedaan en Francis zei dat hij er normaal een hekel aan heeft. Francis ging de tickets halen voor Marseille en ik ging met Fabien fietsen. Het was echt ontzettend schattig! Hij keek maar steeds naar zijn voeten dus ik steeds: Fabien, regardes devant toi! Op een gegeven moment had hij in de gaten dat het wel handig was om te zien waar hij naartoe fietste en het ging prima. Ondertussen belde Francis dat hij ons opwachtte met de auto dus ik: Fabien, laat papa eens zien wat je kan. Fabien straalde en Francis was heel trots! En Inge was ook een beetje trots.

Vrijdag was het dan zover: Marseille. We gingen met de TGV die 20 minuten vertraging had. Het was mooi met trein. Het weer werd steeds mooier, het landschap steeds ruiger.. Opeens had ik een lenzenprobleempje. Er zat een wimper onder mijn lens. Dus ik mijn doosje en lenzenvloeistof gepakt. Rustig uitgedaan. Zie ik opeens van die jongens naar me kijken alsof ik ontzettend smerig was aan het eten. Hoop dat mijn vriendelijke lach het een beetje goed heeft gemaakt^^. Fabien had een vriendje gemaakt aan wie hij zijn viltstiften leende. Aan het einde van de reis gaven ze elkaar een kusje.. ooh wat schattig!! ’s Avonds rond half 11 kwamen we aan bij het appartement van de opa. Hij had zelf soep gemaakt (ofja… een mengsel van nieuwe soep en soep die al een week oud was) en er zaten opeens twee lange zwarte haren in die soep :S:S Van de poetsvrouw? Evelyne vertelde me nog iets grappigs. Die opa schijnt dus echt heel veel eten te kopen en daarna te vergeten dat hij het heeft gekocht. Hij heeft een heel groot appartement dus overal staat eten in kasten. Een aantal jaren geleden lag hij in het ziekenhuis en was zij daar. Toen heeft ze vier dagen lang het huis gepoetst en alles wat over de datum was weggegooid. Ze heeft zelfs blikken gevonden met de vervaldatum 1978!! Dat is toch echt vreselijk grappig he!!
Zaterdag zijn we naar het strand geweest en ik heb vis gegeten! In Nederland weiger ik het te eten, maar als bijna 20-er moet ik het toch eens leren eten. De vissoep was heel lekker, maar die vissen die er zo vers van de pers uit het water gevist uitzagen, dat ging me nog een beetje te fur. Evelyne wilde nog graag naar haar favoriete boetiek. Broeken van 200 euro, jurkjes van 250 euro… wie doet je wat. Anyway, de verkoopster was het hoogtepunt, een stereotype Marseillaise: botoxlippen, vies bruin, ontzettend witte rimpels op decolleté, blond en flinke geplamuurd.
De opa was heel schattig. Hij kon mijn naam niet onthouden dus zei steeds: Mademoiselle, ça vous plaît? Ik zei, u mag best tutoyeren. Och nee, mademoiselle, dat ben ik niet gewend. Ik heb ook genoten van Le Mistral, een (af en toe) sterke koude wind die vrijwel het hele jaar aanwezig is in Marseille. Aan de stranden van Marseille zijn heel veel cabanons, kleine huisjes die vroeger werden bewoond door de vissers. Tegenwoordig willen hier heel veel mensen wonen, vanwege het prachtige uitzicht. Maar eenmaal daar, wil niemand meer weg. Ik zag ook bordjes met: ‘ik zal dit nooit meer verkopen’ ;p Verder heb ik kennis gemaakt met de zussen van Evelyne en een neefje en nichtje (Maxime en Camille). Maxime deed zondag de communie. Was op zich wel een leuk om mee te maken, heb een Marseillaise hostie gehad!! Maargoed, die arme kinderen zaten anderhalf uur maar stilletjes met hun handen tegen elkaar als engeltjes, er viel opeens een baby van de bank en het zangkoor was een ramp ^^. Kortom, beetje lachwekkend. Camille is 7 jaar en ze vond me heel sympathiek. Achteraf begrijp ik ook waarom. Zij hebben een oppas die klein, dik en oud is en klappen uitdeelt ^^. Dán snap ik wel waarom iemand me aardig vindt hihi. Arme kinderen.. In de namiddag, toen het regende, hebben we met de familie Tarzan finds a boy gekeken uit 1945. Echt supergrappig. Alle stukjes waar hij rent of zwemt is heel snel afgespeeld… alsof hij een of andere übermensch is ;p. We zijn uiteindelijk zaterdag en maandag naar de zee geweest en heb ook heerlijk erin gezwommen. Het water was echt heel erg zout, had de hele avond nog die smaak op mijn lippen. Om een lang verhaal kort te maken, ik heb genoten!!

Gisteren heb ik afscheid genomen van Mirjam. Samen hebben we crêpes gegeten en thee gedronken bij de moskee. Ze heeft me nog een heel lief schattig armbandje gegeven met: la vie est belle en life is beautiful. Ze zei dat ze bewondering voor me had dat ik zo optimistisch was, hoewel ik graag bij het thuisfront wilde zijn. Ik heb echt een heel leuke tijd met haar gehad, samen veel ontdekt van Parijs! Ze woont bij Basel en ik ga zeker een keertje bij haar langs! Met haar heb ik altijd Frans gesproken, wat mijn Frans echt een heel stuk heeft verbeterd =)

Mijn verhalen zijn meestal heel opgewekt, maar ik heb ook mijn dipjes. Ongeveer twee weken geleden zag ik het echt niet meer zitten. Ik miste thuis enorm, tussen mij en mijn gastmoeder liep het niet lekker en Fabien is sinds 1,5 maand vervelend. Op zich red ik me hier prima, merk dat ik sterker ben geworden. Maar soms is het teveel en heb je eventjes niet de energie om positief te blijven. Gelukkig krijg ik heel veel steun van het thuisfront en de organisatie in Parijs. Nu gaat het weer heel goed met me! Ik heb besloten om 30 juni al naar huis te komen. Vandaag heb ik het ticket gekocht =D HOERAAAAAA!!

Genoeg voor vandaag! Lieve mensen! Tot over 4 weken!!

Xx Inge